Електронний багатомовний

термінологічний словник

Electronic Multilingual Terminological Dictionary


Ekonomia

Bankructwo

Brak możliwości wywiązania się z finansowych zobowiązań wobec instytucji lub osób (Wielki słownik języka polskiego).
Jest stanem, w którym wartość zobowiązań danego podmiotu jest wyższa niż wartość majątku dłużnika. W tej sytuacji przedsiębiorca nie znajduje się w posiadaniu żadnego majątku, a co za tym idzie, nie ma możliwości przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Oznacza to stratę wszystkich wierzycieli firmy, a w dalszej kolejności - zamknięcie przedsiębiorstwa (Encyklopedia Zarządzania).
Zjawisko to jest związane z kondycją finansową przedsiębiorstwa. Występuje ono w momencie, kiedy firma nie jest w stanie w dalszym ciągu prowadzić działalności bez wsparcia z zewnątrz, np. "umorzenia części długów i (lub) przesunięcia w terminie spłaty długów, zawarcia ugody z wierzycielami (bankami lub obligatariuszami) w zakresie restrukturyzacji długu (np. przez zamianę na akcje), dokapitalizowania lub przejęcia przedsiębiorstwa przez inne podmioty, pomocy państwa w formie, np. udzielenia gwarancji, umorzenia części zobowiązań cywilnoprawnych, (...) przejęcia zarządu i dokapitalizowania". Oznacza to, że przedsiębiorstwo nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie rentowności, wypłacalności, zyskowności, a także możliwości konkurowania z innymi podmiotami na rynku. Bankructwo jest więc zakończeniem działalności firmy, którego skutkiem jest nieefektywność (Encyklopedia Zarządzania).

Źródła:

⠀ Wielki słownik języka polskiego. Retrieved from: https://wsjp.pl/haslo/podglad/12330/bankructwo/1887575/finansowe

⠀ Encyklopedia Zarządzania. Retrieved from: https://mfiles.pl/pl/index.php/Bankructwo

Część mowy rzeczownik
Rodzaj gramatyczny n2
Pojedyncza
Mianownik Bankructwo
Dopetniacz Bankructwa
Celownik Bankructwu
Biernik Bankructwo
Narzednik Bankructwem
Miejscownik Bankructwie