Elektron
To trwały element atomu krążący wokół jego jądra, o ujemnym ładunku elektrycznym (Wielki słownik języka polskiego).
To lekki i wytrzymały stop, którego głównym składnikiem jest magnez (Wielki słownik języka polskiego).
Cząstka elementarna o masie me = 0,510 998 902(21) MeV/c2 (9,109 381 88(72) · 10–31 kg) i ładunku elektrycznym e = −1,602 176 462(63) · 10–19 C, występująca w 2 stanach ładunkowych: jako ujemny — negaton, i dodatni — pozyton. Często pod pojęciem „elektron” rozumie się negaton (pozyton jest antycząstką tak rozumianego elektronu); negaton i pozyton tworzą parę cząstka–antycząstka. Elektrony są leptonami — cząstkami fundamentalnymi, nie mającymi struktury wewnętrznej (Internetowa Encyklopedia PWN).
Techn. stop magnezu z aluminium (3–10% Al) z dodatkiem cynku (do 3%) i manganu (do 0,3%). Z. e. wykonuje się odlewy pomp wodnych i paliwowych, obciążone dynamicznie części silników spalinowych, korpusy narzędzi elektr. i pneumatycznych oraz części aparatów fotograficznych (Internetowa Encyklopedia PWN).
Wielki słownik języka polskiego. Retrieved from: https://wsjp.pl/haslo/podglad/32163/elektron/3928444/w-atomie
Wielki słownik języka polskiego. Retrieved from: https://wsjp.pl/haslo/podglad/32163/elektron/3928446/stop-magnezu
Internetowa Encyklopedia PWN. Retrieved from: https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/elektron;3897381.html
Internetowa Encyklopedia PWN. Retrieved from: https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/elektron;3897382.html