Електронний багатомовний

термінологічний словник

Electronic Multilingual Terminological Dictionary


Lingwistyka

Cyrkumfiks (konfiks)

Wyraz złożony motywowany, powstały nie przez dodanie afiksu, lecz drogą zespolenia dwu (lub więcej) samodzielnych wyrazów w jedną pod względem formy (wspólny akcent) i znaczenia całość w ten sposób, że pod względem formalnym przynajmniej jeden z członów nie miałby tej samej postaci w odpowiadającej złożeniu luźnej grupie (tzw. paratezie), pod względem zaś znaczeniowym zachowana jest odrębność komponentów (Altmann, J.).
Cyrkumfiksy to formanty prefiksalno-sufiksalne, których dwa formalnie odrębne człony stanowią jedną jednostkę funkcjonalną, np. uniemożliwić, pogłębić, odmłodzić (Klčová, E.).

Źródła:

⠀ 1. Altmann, J. (2016). Niemieckie composita jako jednostki słowotwórcze nacechowane kulturowo w przekładzie na język polski. Przekłady Literatur Słowiańskich, 7(1), 327-350. Retrieved from: https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=540459

⠀ 2. Klčová, E. (2009). Feminatywa we współczesnym języku polskim i słowackim w ujęciu porównawczym. Retrieved from: https://is.muni.cz/th/jo243/E.Klcova_licencjat.pdf

Część mowy rzeczownik
Rodzaj gramatyczny m3
Pojedyncza
Mianownik Cyrkumfiks
Dopetniacz Cyrkumfiksu
Celownik Cyrkumfiksowi
Biernik Cyrkumfiks
Narzednik Cyrkumfiksem
Miejscownik Cyrkumfiksie